خدمت برنامه ریزی تعاملی مدیربان

برنامه ریزی تعاملی؛ خلق آینده سازمان در دنیای غیر قابل پیش بینی

مناسب برای چه سازمان‌هایی

همه سازمان‌ها (کوچک، متوسط و بزرگ)

مدت اجرای این خدمت

بستگی به اندازه سازمان دارد

هزینه اجرای این خدمت

بسته به اندازه سازمان متفاوت است

چرا برنامه ریزی تعاملی؟

برنامه‌ریزی تعاملی  مدلی از برنامه‌ریزی سازمانی است. در این مدل از برنامه ریزی به‌جز اینکه آینده را غیر قابل پیش‌بینی می‌دانیم، مطلقا انطباق سازمان با آینده را معقول نمی‌دانیم. در  برنامه ریزی تعاملی معتقدیم آینده تحت تاثیر آفرینندگی ما ساخته می‌شود. 

برنامه ریزی تعاملی نسبت به دیگر روش‌های برنامه ریزی مزایای زیر را داراست و به همین دلیل به شما به‌عنوان مدیر یک کسب‌وکار پیشنهاد می‌کنیم آن را جایگزین سایر مدل‌های برنامه ریزی در سازمانتان کنید:

  • افزایش توانمندی و بهبود کیفت سطح زندگی همه اعضا سازمان

در برنامه ریزی تعاملی نه‌تنها اوضاع مالی سازمان، وضعیت توافقات، وضعیت تراکنش و… بهتر می‌شود؛ بلکه به‌علت درگیر شدن اعضای سازمان در فرایند برنامه ریزی و روشن‌شدن قوه تفکر آن‌ها این افراد تفکر را می‌آموزند، تجربه می‌کنند و حس ارزشمندی و اثرگذاری در سازمان پیدا می‌کنند؛ در فرایند طراحی آرمانی اکثر افراد سازمان تصمیم‌گیرنده و بالاتر از همه این‌ها خالق اتفاقی ویژه هستند.

در این مسیر سازمان تعامل را یاد می‌گیرد. این تعامل، تنها تعامل اعضای سازمان با یکدیگر نیست؛ بلکه تعامل افراد با محیط داخلی و بیرونی سازمان (بازار و صنعت و…) و همچنین تعامل با زمان جزیی از فرایند برنامه ریزی است. منظور از تعامل با زمان، تعیین اهداف آینده سازمان و درنظرگرفتن رفتاری برای تحقق آن است. بعد از گذشت مدتی (مثلاً سه ماه) رفتار مدنظر بررسی شده و برای سه ماه آینده رفتار جدیدی تعریف می‌شود.

  • ارزان بودن

اکثر سازمان‌ها هزینه‌های بسیاری را برای برنامه ریزی صرف کرده‌اند؛ درصورتی‌که می توانستند با هزینۀ کمتری نتیجۀ بیشتری بگیرند. در سایر مدل‌های برنامه ریزی مثل استراتژیک برنامه ریزی توسط یک یا چند مشاور بیرونی و با استفاده از ابزارهای مدیریتی انجام می‌شود و خروجی آن تعدادی سند به‌عنوان سند برنامه ریزی استراتژیک است که به مدیران سازمان تحویل داده می‌شود؛ برنامه ریزی استراتژیک یکی از موضوعاتی است که در دوره مدیریت کسب و کار به مدیران آموزش داده می شود.

درصورتی‌که در برنامه ریزی تعاملی هزینه‌ای بیرونی صرف این کار نمی‌شود و بنابراین هزینۀ برنامه‌ریزی بسیار کاهش می‌یابد؛ زیرا حق‌الزحمه تسهیل‌گر به‌مراتب کم‌تر از هزینه مشاوران بیرونی است؛ درواقع وظیفه تسهیل‌گر کمک به افراد سازمان برای برنامه ریزی است. در این نوع برنامه ریزی استخراج دیتا به عهده افراد سازمان و فرض بر این است که برنامه ریزی بخشی از کار اعضاست.

  • حضور مشتری و به‌خصوص مصرف‌کننده در فرایند برنامه ریزی (توجه ویژه به نیاز مصرف‌کننده)

در دنیای امروز اهمیت تولید از نظر مدیران کمتر و مواردی مانند منابع انسانی، بهره‌وری، نوآوری، نیازشناسی، کیفیت محصول، مخاطب شناسی، تنوع، ایجاد شوق و لذت و رفاه جایگزین آن شده است. یکی از دلایل این اتفاق پیشرفت تکنولوژی است؛ تکنولوژی باعث افزایش حجم تولید با کیفیت بهتر، قیمت کمتر و تنوع بیشتر شده است. از طرفی دسترسی سایر رقبا به تکنولوژی اهمیت مشتری و مصرف‌کننده را در نظر مدیران بیشتر کرده است.

یکی از ویژگی‌های بارز برنامه ریزی تعاملی توجه به مصرف‌کننده (حتی بیشتر از مشتری) است؛ بنابراین این مدل بهترین مدل‌ برنامه ریزی سازمانی است. در طراحی آرمانی دقیقا مصرف‌کننده در بخشی از فرایند برنامه ریزی حضور دارد و درباره خواسته‌ها، نیازها و ویژگی‌های مطلوب محصول مدنظرش صحبت می‌کند و سازمان هم باید براساس آن خودش (و نه محصول) را طراحی کند.

  • تمرکز بر وضعیت آرمانی سازمان به‌جای تمرکز روی مشکلات موجود

حل مسائل بدون داشتن دید سیستمی

تمرکز بر مشکلات موجود باعث می‌شود حل کردن مشکلات سخت‌تر شود.

حل مسائل با داشتن دید سیستمی

تمرکز بر وضعیت آرمانی باعث می‌شود به برنامه ریزی رسیده و مسائل حل شوند.

  • سودآوری و درآمدزایی بیشتر

باتوجه به اولین مزیتی که برای برنامه ریزی تعاملی ارائه دادیم، ممکن است این سؤال پیش آید که برنامه ریزی تعاملی بیشتر مناسب فرد است یا سازمان؟ در پاسخ به این سؤال می‌گوییم: سازمانی که نوآور و آفریننده و پیش‌رو باشد، معیارهای صنعت را تعریف کند و در بازار اولین و مؤثرترین حرف را بزند، قطعا درآمد و سودآوری بیشتری نسبت به رقبا خواهد داشت.

همان‌طورکه در بالا اشاره کردیم، تعامل با بازار جزئی از فرایند برنامه ریزی تعاملی است که قطعا تأثیر بسزایی در درآمد سازمان دارد؛ در طراحی آرمانی باید موارد زیر در نظر گرفته شود:

  1. نیاز و خواسته مصرف‌کننده؛
  2. شیوه مصرف مصرف‌کننده؛
  3. قیمت مدنظر مصرف‌کننده؛
  4. و… .

در این فرایند از نیاز مصرف‌کننده آگاه شده و محصولی منطبق با نیاز او تولید می‌شود.

  • اجرایی‌تر بودن برنامه به‌دلیل یکی‌بودن مجری و طراح

 ازآنجایی‌که در برنامه ریزی تعاملی اعضای سازمان با یکدیگر برنامه را طراحی و اجرا می‌کنند، ضمانت اجرایی‌بودن برنامه بیشتر است؛ زیرا مجریان و طراحان برنامه یکی و همچنین مالک و مصرف‌کننده یکی هستند.

  • عرضی بودن فرایند برنامه ریزی

نسبت به سایر مدل‌های برنامه ریزی در این مدل نگاه به سازمان بسیار جامع‌تر است. در طراحی آرمانی به‌طور هم‌زمان مصرف‌کننده، مشتری، منابع انسانی، واحد مالی، واحد طراحی محصول و… دیده شده و به آن‌ها توجه می‌شود؛ درحالی‌که در سایر مدل‌های برنامه ریزی نگاه به هرکدام از این بخش‌ها در زمان‌های مختلف صورت می‌گیرد (نگاه طولی).

درواقع در برنامه ریزی تعاملی در کنار اینکه تغییرات داخلیِ هرکدام از این بخش‌ها را تک‌تک رصد می‌کنیم، نگاهی هم‌زمان به تمام این بخش‌ها داریم و این یعنی نگاه طولی و عرضی در کنار هم.

  • خلق آینده سازمان به‌جای پیش بینی آینده

قابل پیش بینی نبودن رفتار مشتری و مصرف‌کننده باعث شده مدل‌های برنامه ریزیِ مبتنی بر پیش‌بینی (مثل برنامه ریزی استراتژیک) دیگر نتیجه‌بخش نباشد؛ مدیران باید دنبال مدل‌های خلاق بوده و سازمانشان را به سازمانی پیش‌رو در بازار تبدیل کنند. برنامه ریزی تعاملی به مدیران فرصت می دهد تا سازمانشان را براساس خواسته‌ خود و نیاز و خواسته مصرف‌کننده و نه پیش‌بینیِ آینده طراحی کنند.

  • مواجه‌نشدن سازمان با مشکلات مرسوم منابع انسانی

در فرایند برنامه ریزی به‌دلیل مشارکت کارکنان بسیاری از مشکلات مربوط به منابع انسانی در سازمان به وجود نمی‌آید؛ زیرا کارکنان حس تعلق خاطر به سازمان داشته و گویی برای خودشان برنامه ریزی می‌کنند؛

اگر برای کسی برنامه ریز کنی، مقابل برنامه تو خواهد ایستاد.

  • امکان پیاده‌سازی سایر مدل‌های برنامه ریزی در در مدل تعاملی

در دل برنامه ریزی تعاملی امکان دارد از سایر ابزارهای برنامه ریزی استراتژیک (تحلیل سوات، پستل، ۵ نیروی رقابتی پورتر و… ) استفاده کنیم؛ درواقع امکان پیاده‌سازی برنامه ریزی استراتژیک در دل برنامه ریزی تعاملی وجود دارد.

  • پیشی گرفتن از رقبا

 طراحی آرمانی نوآورانه‌ترین روش برای تبدیل تمام اجزای سازمان به اجزای نوآوری است.طبیعتا سازمانی که نوآورتر باشد، در دنیای رقابت از رقبا پیشی می‌گیرد.

  • فراهم‌کردن شرایط شکوفایی استعدادهای کارکنان

در طراحی آرمانی به‌دلیل ‌افزایش تعاملات منابع انسانی با یکدیگر استعدادهای کارکنان شکوفا شده و از آن‌ها در جهت رشد سازمان استفاده می‌شود.

  • کمک به رهبرشدن در بازار
  • سریع بودن آهنگ تغییرات

 امروزه آهنگ تغییرات چنان است که اگر راهی برای توفیق کشف شود، نمی تواند مدت زیادی دوام بیاورد. درنتیجه باوجود چنین تغییرات عظیم تنها راه بقا انتخاب مدل جدیدی از برنامه‌ریزی است. تعاملی بهترین رویکرد برای این منظور بوده و به بحران های فعلی نیز با تغییرات بنیادین پاسخ می‌دهد.

  • تبدیل سازمان به سازمانی یادگیرنده

برنامه ریزی تعاملی قابلیت تولید سازمانی یادگیرنده را دارد؛ یعنی سازمانی که خودش را در طول زمان توسعه دهد، تغییر و رشد کند و با تغییرات محیطی (درونی و بیرونی) آداپته شود.

اگر در سازمانمان از برنامه ریزی تعاملی استفاده نکنیم، چه اتفاقی می‌افتد؟

  1. سازمان شما به‌روز نبوده و از مدل‌های برنامه ریزی قدیمی استفاده می‌کند. برنامه ریزی تعاملی به‌مراتب روش جدیدتری نسبت به سایر مدل‌های برنامه‌ریزی است؛
  2. استفاده از سایر مدل‌های برنامه ریزی (که مبتنی بر پیش بینی آینده است)، در صورت محقق‌نشدنِ پیش‌بینی باعث به خطر افتادن وضعیت سازمان می‌شود؛
  3. در سازمان‌هایی که از مدل‌های برنامه‌ریزی مبتنی بر تفکر سیستمی (مانند برنامه ریزی تعاملی) استفاده نمی‌کنند، راه‌حل‌های استفاده‌شده برای مسائل بعد از مدتی مسائل جدید تولید می‌کنند؛ به‌عبارتی مسائل به‌صورت کوتاه‌مدت حل می‌شوند. ‌فرض کنید مسأله یک سازمان کاهش بهره‌وری یک نیروی انسانی است. راه‌حلی که ممکن است برای این مسأله استفاده شود، افزایش حقوق آن کارمند است. این راه‌حل چون مبتنی بر تفکر سیستمی نیست، مسائل دیگری را به وجود می‌آورد؛ ازجمله نارضایتی دیگر کارکنان و به‌دنبال آن کاهش سودآوری و درآمدزایی سازمان؛
  4. اگر سازمان‌ها از این روش استفاده نکنند، مجبور به استفاده از مدل‌هایی هستند که به شهادت نورتون و کاپلان تا ۹۰درصد به شکست منجر خواهد شد؛
  5. سازمان شما در یک بُعد قوی شده و در ابعاد دیگر ضعیف می‌ماند؛ زیرا در سازمان شما نگاه سیستمی به مسائل وجود ندارد.

سؤالات پرتکرار شما

در برنامه‌ریزی تعاملی برخلاف مشاوره راهکاری ارائه داده نمی‌شود و فقط ممکن است تسهیل‌گر در خلال فرایند برنامه‌ریزی چند توصیه مشورتی ارائه دهد. در این فرایند خود سازمان راهکارها را کشف، طراحی و خلق می‌کند.

مخاطب کوچینگ فرد بوده و مسائل همان فرد مطرح می‌شود؛ اما مخاطب برنامه‌ریزی تعاملی سازمان است و درباره مسائل سازمان صحبت می‌شود.

در بیزینس کوچینگ مخاطب فرد بوده و مسائل سازمانی مطرح می‌شود؛ ؛ اما مخاطب برنامه‌ریزی تعاملی سازمان است و درباره مسائل سازمان صحبت می‌شود.

در سازمان‌های کوچک (کمتر از ۵۰ نفر) بین ۳ تا ۶ماه، در سازمان‌های متوسط (۵۰ تا ۲۰۰) بین ۶ ماه تا یک سال و در سازمان‌های بزرگ (بیشتر از ۲۰۰ نفر) حداقل یک سال طول خواهد کشید.

در سازمان‌های کوچک بین ۳۰ تا ۵۰ میلیون، در سازمان‌های متوسط بین ۵۰ تا ۱۰۰ و در سازمان‌های بزرگ بیشتر از ۱۰۰ میلیون خواهد بود.

  1. خیر. روال کار سازمان به‌صورت قبلی است. تنها در مرحله اجرا مشخص می‌شود چه تغییرات اساسی در سازمان باید صورت بگیرد.
  2. در فرایند طراحیِ برنامه، سازمان به خودش آگاه‌تر می‌شود؛ بنابراین بعید نیست مدیران تصمیمات متفاوت‌تری نسبت به گذشته بگیرند.

بله. حالت ایدئال این است که سازمان یکی از کارکنانش را به‌عنوان تسهیل‌گر به مدیربان معرفی کند (مسئول طرح و برنامه، معاونت بودجه، معاونت توسعه، رئیس اتاق فکر، مسئول برنامه‌ریزی سازمان، معاون برنامه‌ریزی، مسئول r&d). این فرد باید مواظبت کند تا برنامه‌ریزی در سازمان پایدار بماند

یک یا دو نفر از تیم مدیربان به‌عنوان تسهیل‌گر و کمک تسهیل‌گر در فرایند برنامه ریزی تعاملی و جلسات شرکت می‌کنند

علاوه بر زمانی که شما باید مستقیماً صرف کنید (حضور در جلسات ۳ساعته هفتگی) کل سازمان شما ۱۰ تا ۲۰ ساعت در هفته را باید صرف تحلیل و انجام وظایف محوله در جلسات هفتگی کند.

مدیربان علاوه بر حضور در جلسات هفتگی ۳ساعته حدود ۶ ساعت در هفته را صرف تحلیل داده‌های سازمان شما خواهد کرد. البته بسته به اینکه سازمان شما تسهیل‌گر درون سازمانی داشته باشد یا نه، اثر مدیربان در این فرایند کم یا زیاد خواهد شد.

مدیربان اطلاعات موردنیازش را طی یک نامه در ابتدای کار به اطلاع شما می‌رساند.

خیر. هرکسی در سطح خودش خبردار می‌شود. تنها گروهی که در فرایند طراحی شرکت می‌کنند، در این فرایند اطلاعات بیشتری از سازمان به دست می‌آورند.

چالش‌های معمول شما

باتوجه‌به نوسانات نرخ ارز و دلار و… آیا این روش برنامه‌ریزی بازهم اثربخشی دارد؟

بله. قطعاً. اینکه سازمان شما تحت‌تأثیر عاملی بیرونی است، آسیب‌پذیری سازمان شما را نشان می‌دهد، از طرفی عامل بیرونی که سازمان شما را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد، سازمانی مانند شماست؛ بنابراین سازمان شما باید یاد بگیرد در لابه‌لای همین تغییرات خودش را به‌روز کرده و از رقبا جلو بزند. برنامه ریزی تعاملی در این مسیر به شما کمک می‌کند.

معرفی تسهیل‌گر برنامه ریزی تعاملی در سازمان شما

   جناب آقای مهدی فرهادی‌نیا مشاور کسب‌وکار؛

  •        در حال دفاع دکترای مدیریت حرفه‌ای کسب‌وکار DBA؛
  •        تسهیل‌گر برنامه ریزی تعاملی در شهرداری مشهد؛
  •        تسهیل‌گر برنامه ریزی تعاملی در مؤسسه کتاب‌پردازان؛
  •        تسهیل‌گر برنامه ریزی تعاملی در مجموعه بوکزیستو؛
  •       تسهیل‌گر برنامه ریزی تعاملی در آرناکوچینگ؛
  •        مدیر پروژۀ اولین رویداد کسب‌وکار ایران (Tehran Business Show)؛
  •        مدیر تحقیق و توسعۀ شرکت ایده تجارت هرمس (شرکت پیش‌گام در صنعت نمایشگاهی همایشی مطرح در خاورمیانه)؛
  •        مشاور و مربی شرکت گرین‌وب (شرکت پیش‌گام در صنعت طراحی وب و دیجیتال‌مارکتینگ در شرق کشور)؛
  •        مشاور و تسهیل‌گر اولین و بزرگ‌ترین مرکز مطالعه کشور (کتاب‌پردازان)؛
  •        مشاور بیش از ٣٠ سازمان و شرکت  خصوصی در ١٠ سال اخیر؛
  •        مدیر تحقیق و توسعۀ چندین شرکت پیشرو در صنایع غذایی و دانش‌بنیان در ۵  سال اخیر؛
  •        مدیر اجرایی پروژه تحقیقات بازار مجتمع نان صنعتی ناندیس، بزرگ‌ترین مجتمع تولید صنعتی نان در ایران؛
  •        مدیر اجرایی پروژۀ تحقیقات بازار هولدینگ سپاهان باتری شرکت توان باتر، بزرگ‌ترین  تولیدکنندۀ باتری UPS ایران.

در صورت تمایل می‌توانید سوابق کاری آقای فرهادی‌نیا را از اینجا دانلود کنید.

 

برنامه ریزی تعاملی مناسب چه سازمان‌هایی است؟

  • سازمان‌هایی که نیروی انسانی و تعاملات بین آن‌ها در موفقیت سازمان نقش بسزایی دارد؛ مثل شرکت‌های فناورانه و دانش‌بنیان؛
  • شرکت‌هایی که نوآوری و تکنولوژی اصل موجودیت آن‌ها را شکل می‌دهد و بدون آن، موجودیت‌شان زیر سؤال خواهدرفت؛ نه اینکه یک هویت لوکس یا صرفاً یک کلاس کاری باشد؛
  • شرکت‌هایی که قصد دارند تعریف جدید یا مسیر جدیدی در حوزۀ صنعت خودشان خلق کنند؛ نه اینکه صرفا نوآوری داشته باشند؛
  • سازمان‌هایی که می خواهند زمین بازی را تعریف کنند؛ به‌عبارتی مسیر طراحی بازی‌ها را خلق کنند؛ نه اینکه خودشان صرفا بازیگران زبده‌ای باشند؛
  • شرکت‌هایی که به‌دنبال خلق سیستمی هوشمند، پاسخ‌گو و فرایندساز بوده؛ نه اینکه صرفاً یادگیرنده باشند.
  • سازمان‌هایی که در آن‌ها طراحی ویژه و منحصربه‌فرد سازمان اهمیت ویژه‌ای دارد؛
  • سازمان‌هایی که ورشکست شده یا در شرف ورشکستگی هستند؛
  • سازمان‌هایی که از تمام سبک‌های برنامه‌ریزی استفاده کرده؛ اما به نتیجه مطلوبشان نرسیده‌اند؛
  • سازمان‌هایی که به‌دنبال تغییر و تحولی اساسی در سازمانشان هستند؛
  • سازمان‌هایی که به‌دنبال خلق سازمانی هم‌آهنگ هستند؛

اگر شما هم

  • برای کسب‌وکارتان بارها برنامه‌ریزی کرده‌اید؛ ولی در عمل نتوانستید آن را به انجام برسانید؛
  • از شرایط فعلی سازمان‌تان ناراضی هستید و احساس می‌کنید موقعیت سازمان‌تان باید بهتر از این باشد؛
  • به‌دنبال تغییری بزرگ در کسب‌وکارتان هستید؛
  • احساس می‌کنید در حال هدردادن وقت و زمان و امکانات‌تان هستید؛
  • کارکنان بی‌انگیزه‌ای دارید که به‌سختی برای رشد و توسعه سازمان قدم برمی‌دارند؛
  • راه‌حل‌هایی که برای مسائلتان انتخاب می‌کنید، کاربردی نیست؛
  • و…

پیشنهاد می‌کنیم از این خدمت استفاده کنید.

درخواست‌تان را برای استفاده از این خدمت از طریق تکمیل فرم زیر به اطلاع ما برسانید.


    1. سعید :

      سلام
      من مدیر به مجموعه تولیدی پوشاک هستم. توضیحات شما من رو ترغیب کرد تا از این خدمت استفاده کنم. یک سوال دارم: اگر اون احساس همدلی و تعلق خاطر بین پرسنل برای برنامه ریزی در سازمان وجود نداشته باشه، به نظرتون این روش چطور میتونه به موفقیت یک کسب و کار کمک کنه؟

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *